که یگانه شاهراه عشق و عرفان جز امتداد نگاه او نیست...
مرا هزار امید است
و هر هزار تویی...
ای عزیز مهربان و ای نگار دلستان!
ای که هر چه آب بر آتش عشقت می ریزیم شعله ور تر می شود! خود نیز می دانیم که چشمان ما لیاقت آن را ندارد که ذریه ی رسول خدا ، نور آسمانها و فرزند صدیقه ی کبری (س) را ببیند، اما این را هم نمی خواهیم که در چشمان ما ظهور کرده باشی ، اما در قلب ما نه!از تو می خواهیم و به تو توسل می جوییم و به حق تو خدا را قسم می دهیم که وجود ما را به مالکیت درآورد. می خواهیم همیشه دلمان ، جسممان و روحمان با تو و برای تو باشد و از تو جدا نشود، می خواهیم ما هم در آماده سازی دنیا برای ظهورت نقش داشته باشیم...می خواهیم تو را در ظاهر نبینیم و به دنبال خواسته ی خود نباشیم، بلکه به خواسته و رضایت تو بیندیشیم و دلمان با تو نزدیک و همنشین شود ... و این گونه تعجیل در ظهورت را از خدا خواهانیم...
پی نوشت: سلام دوستان، با توجه به مشغله ی بسیارم، دلم نیومد که نیمه ی شعبان و ولادت با سعادت آقا باشه و من ازش ننوشته و تبریک نگفته باشم، این میلاد فرخنده رو خدمت تک تک شما عزیزانم تبریک عرض می کنم، انشالله از منتظران واقعی حضرت باشیم...
